Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2016

Η πικρή γεύση του κερασιού...


Αποτέλεσμα εικόνας για  

4 του Ιούλη του 2016 στο Παρίσι μεσούντος του πολυτάρτχου EURO 2016 και η γέυση του κερασιού έγινε πιρκή γιατί έφυγε ο νονός του Ιρανικού Σινεμά, αυτός που τον πήρε απ' το χεράκι για να τον περάσει στην αιωνιότητα...
Ο Αμπάς Κιαροστάμι (Abbas Kiarostami) γεννήθηκε στην Τεχεράνη, στις 22 του Ιούνη του 1940.
Στον κινηματογράφο βρέθηκε με το νόμο του τυχαίου και της αναγκαιότητας του να εκφραστεί.
Οι κινηματογραφικές επιρροές του ήταν οι προγενέστεροι και συμπατριώτες του Σοχράμπ Σαχίμπ Σαλές, Μισιαβί και Νταριούς Μεχρζουχί.
Εισακτέος της σχολής καλών τεχνών στο τμήμα ζωγραφικής και σχεδίου.
Το σινεμά ήλθε ξαφνικά μέσω της διαφημιστικής παραγωγής, με εκατόν πενήντα και κάτι τρεϊλερ.
Το 1969 χρονιά ορόσημο γι αυτόν, συνιδρύει το κινηματογραφικό τμήμα του κρατικού ιδρύματος και από το 1970 ως και το 1992, σκηνοθέτει γι αυτό αρκετές ταινίες με θέμα τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών.
Το σπίτι του φίλου μου (1987), ήταν η ταινία που μιλούσε για τη συμπεριφορά των παιδιών του επηρρασμένη και από από ένα ποίημα του Σοχράμπ Σεπεχρί, αφήνοντας το μήνυμα της μαθητικής περιέργειας για τη γέννηση της ηθικής συνείδησης και της φιλίας σ’ ένα αγόρι στο κατώφλι της εφηβείας.
Το Close-up του 1990 αφηγείται την ιστορία μιας δίκης της πραγματικής ζωής ενός ανθρώπου που υποδύθηκε έναν πργαματικό σκηνοθέτη.
Ακολουθούν τα αριστουργήματα και "Και η ζωή συνεχίζεται" και το "Μέσα από τους ελαιώνες", το δεύτερο και το τρίτο μέρος «της τριλογίας του Κοκέρ».
και το "Πού είναι το σπίτι του φίλου μου", όπου ήταν αφιερωμένα στο σεισμό των 7,4 Ρίχτερ που έγινε το 1990 στο Manjil-Rudbar, με 40.000 νεκρούς. Ο Αμπάς Κιαροστάμι ενσωματωνεί τις τραγικές συνέπειες του σεισμου και τα επίσης τραγικά αποτελέσματά του για το βόρειο Ιράν σε πολλές ταινίες του, όπως και την λατρεία του για τα παιδιά και την διαπαιδαγώση τους.  
Ακολουθεί "η γεύση του Κερασιού" το 1997, όπου ενας μεσήλικας, θέλει να αυτοκτονήσει, διασχίζει την Τεχεράνη αναζητώντας κάποιον για να τον θάψει διακριτικά, έναντι μεγάλης αμοιβής. Mετά από κάμποσες ατυχείς συναντήσεις βρίσκει έναν γηραιό φύλακα σε Mουσείο. Mε έναν εκπληκτικό μονόλογο, ο φύλακας που έχει δεχτεί να τον βοηθήσει καθώς πιστεύει στην ελευθερία, προσπαθεί να τον μεταπείσει..
Το 1999 γυρίζει την ταινία "Ο Άνεμος θα μας σηκώσει", Το 2001 το ABC Africa" το 2002 η ταινία "Δέκα", το 2003 "Πέντε", το 2004 "10 για το δέκα" και το 2005 το "Roads of Kiarostami" Ταινία μικρού μήκους ένα Ντοκιμαντέρ ‧ 34 λεπτών.
Το Σινεμά δεν έχασε ένα απλό κινηματογραστή, αλλά ένα νεοτεριστή αναλυτή του σινεμά που ανάμεσα στις εικόνες του βουβού σινεμά και τον ιρανικό νεορεαλισμό προτιμούσε και τα δυο, το έκανε πράξη και μας αποχαιρέτησε χωρίς πολλά νεύματα, απ' την εποχή της γεύσης του κερασιού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

the blog powerd by istosch-data &web center