Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011

Cinema &History με αφορμή ένα blogging.

Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια αναφορά με μιαν άλλη ματιά στο pro roman imperium(*)και στην τέχνη της εποχής του ιμπεριαλισμού (**)
Η βάση ήταν κάποιες ασύνδετες και ατάκτως ερριμμένες σκέψεις που χρόνια τώρα τις μελετάμε και αφορμή για να τις καταγράψουμε αποτέλεσε η ανάρτηση του σ/φου AlexD που φυσικά δεν έγραφε αυτά που γράφουμε, αλλά επιχείρησε στην εισαγωγή του άρθρου του ένα συσχετισμό, άσχετο με τον δικό μας, που όμως αποτέλεσε την αφορμή, η ιστορία έχει τις παραξενιές της πως θα γίνει. Αυτή ήταν λοιπόν η αφορμή να ξεδιπλώσουμε τις σκέψεις μας πάνω στην αισθητική της ιστορίας και στην ιστορία του αισθητικού αποτελέσματος που απορρέει δια της κοινωνικής βίας, της ατομικής αλαζονείας και της ανάγκης για δια βίου ύπαρξη δηλαδή για εξάπλωση ούτως ώστε να μην εξαλειφθεί. Η εξαγωγή της πολιτικό οικονομικής ηθικής που βρίσκεται σε αποσύνθεση και αποσυντίθεται κατά γεωμετρική πρόοδο μαζί με τους φορείς της αυτό ακριβώς απαιτεί για να μπορέσει ακριβώς να υπάρξει και στο μέλλον.
Η έξοχη και υπερρεαλιστική ιστορία του αξεπέραστου Stanley Kubrick και του συγγραφέα Anthony Burgess "Το Κουρδιστό Πορτοκάλι" (A Clockwork Orange), εκτός του ότι προσιδιάζει και θυμίζει κάτι από Βισκόντι στο "Η γοητεία της αμαρτίας" (Gruppo di famiglia in un interno, του 1974) και αναπτύσσει Αριστοτεχνικές κινηματογραφικές εικόνες που πραγματικά κόβουν την ανάσα για την βιαιότητα τους, έχουν και μια Αριστοτελικού τύπου συνέχεια με αρχή μέση και τέλος αλλά από την αντίστροφη σε σχέση με το Αριστοτελικό δημιούργημα τον Αλέξανδρο το Μακεδόνα.
Και ο Anthony Burgess και ο Stanley Kubrick λες και θέλουν να αποκαλύψουν στο φως της ημέρας τον ήλιο που κατά τον Διογένη τον Κυνικό έκρυβε ό πρόγονος της Ρωμαϊκής Δουλοκτησίας σαν ανώτατο στάδιο της αρχαίο Ελληνικής ο Μέγας Αλέξανδρος.
Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν γιος του Φιλίππου και της Ολυμπιάδας και μακρινός απόγονος του ημίθεου και κατοπινού Θεού Ηρακλή σύμφωνα με τους θρύλους της εποχής. Η ένδοξη ιστορία του ξεκίνησε ως μαθητής του Αριστοτέλη καταλήγοντας εν τέλη δολοφόνος του ανιψιού του μεγάλου Σταγιρίτη φιλοσόφου. Να σημειώσουμε επίσης ότι γεννήθηκε το 356 π.Χ. στην Πέλλα, πρωτεύουσα του Μακεδονικού κράτους ως γόνος αριστοκρατικής οικογένειας . Η μετεξέλιξη του λαμπρή και εξόχως συναρπαστική, θα την ζήλευαν όλοι οι στρατηγοί του ΝΑΤΟ σήμερα, μιας και εξαπλώθηκε σε περιοχές μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας για τον σημερινό ιμπεριαλισμό κυρίως λόγω των μεγάλων αποθεμάτων ενεργειακού πλούτου υπό την μορφή πηγών. Τότε φυσικά δεν έπαιζαν κανένα ρόλο αυτά που σήμερα παίζουν ως πηγές πλούτου, ούτε φυσικά ευσταθούν οι φαντασιοπληξίες του συμπαθέστατου κατά τα άλλα Δημοσθένη, αλλά η ανάγκη να εξαχθεί ο ελληνικός κοινωνικός και οικονομικός παράγοντας που όλο ένα και περισσότερο εκφυλίζονταν και παράπαιε μέσα στο χρόνο μιας και βρίσκονταν στο τελευταίο στάδιο της δουλοκτησίας. Η ιστορία δεν γράφεται με το αν, όμως είναι σίγουρο ότι ο Αλέξανδρος ο Μακεδόνας όχι μόνο την έσωσε από την καταστροφή, αλλά τις έδωσε πνοή και συνέχεια για σχεδόν ένα αιώνα με τις εκστρατείες που πραγματοποίησε στην ανατολή και αποτέλεσαν την σκυτάλη ανάμεσα στην Ελληνική δουλοκτησία και την μετέπειτα Ρωμαϊκή.
Για να μην μακρυγορούμε ο Αλέξανδρος ο Μακεδόνας λόγω της αριστοκρατικής του καταγωγής ξεκίνησε από την φιλοσοφία, έτρεφε μέγιστο σεβασμό σε αυτήν, άσχετα πως αυτή δια του Διογένη του κυνικού δεν έδειξε κάτι αντίστοιχο. Αλλιώς ξεκίνησε και αλλιώς κατέληξε το εν λόγω ιστορικό πρόσωπο. Για να καταλήξει στην βια που ως μαμή με πρώτο αυτό και μετά με την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ξεγεννούσε στην ιστορία την φεουδαρχία η οποία εμφανίστηκε περίπου 400 χρόνια αργότερα και με όχημα τον Χριστιανισμό που αποτέλεσε και το ιδεολογικό υπόβαθρο της.
Στο Κουρδιστό Πορτοκάλι τα πράγματα πάνε ανάποδα και η βία δεν είναι μαμή αλλά μάνα και ο πατέρας καλών και κακών μαντάτων. Μέχρι σχεδόν το μέσον της ταινίας παντού βία ξύλο χωρίς λόγο που δεν βγήκε απ' τον παράδεισο αλλά από την κόλαση των καπιταλιστικών αδιεξόδων, που χρησιμοποιείται ως βαλβίδα ανώδυνων εκτονώσεων. Εδώ πέρα έχουμε μια πρωτόγνωρη και αληθινή βια να ξετυλίγεται ακατάσχετα και γεμίζει σχεδόν ολόκληρο το φιλμ. Με τόση βια και τόσους βανδαλισμούς, κλοπές, βιασμούς χωρίς λόγο που να σε πιάνει το στομάχι σου. Όμως μετά υπάρχει η κάθαρση και ο εξαγνισμός μιας διαπαιδαγώγησης που στον καπιταλισμό δεν ξεκινάει απ' τα σχολεία, αλλά σε ένα κομμάτι του σωφρονιστικού συστήματος, όχι σε αυτό των λούμπεν στοιχείων, αλλά των μεσαίων στρωμάτων κυρίως της πόλης. Ο κεντρικός ήρωας Αλέξανδρος και αυτός αλλάζει και εκεί που ο Διογένης ο Κυνικός ψάχνει τον ανθρωπισμό με το φανάρι του την ώρα που ο Μέγας Αλέξανδρος του έκρυβε τον ήλιο, ο άλλος ο Αλέξανδρος ο Delarge, του τον προσφέρει στο ποτήρι, μεταμελημένος. Το σουρεαλιστικό alter ego του Delarge μας παρέχει το μήνυμα "η εκπαίδευση είναι εξανθρωπισμός", κάτι που στον δικό μας Αλέξανδρο το Μακεδόνα αποτέλεσε εξανδραποδισμός και υπεύθυνος για τούτο ήταν ο Αριστοτέλης που πλήρωσε και αυτός το τίμημα, διδάσκεις βια, θα πάρεις βια λέει ο λαός, με αποτέλεσμα ο γητευτής του Βουκεφάλα να δολοφονήσει τον ανιψιό του φιλοσόφου, τι ειρωνεία πια και αυτή!!!
Σε συνθήκες ανωτάτων σταδίων εκμεταλλευτικών συστημάτων αυτό που τελικά μορφοποιεί τον ανθρώπινο παράγοντα είναι η κατεύθυνση της παιδείας και της καλλιέργειας και τελικά τι αυτή ζητάει, επομένως είναι λάθος να λέμε ότι όλα είναι θέμα παιδείας, όταν αυτή διασυνδέεται με το κοινωνικό πολιτικό σύστημα που διατρέχει μαζί της χωρίς να θέλει να το ανατρέψει.

(*) Το pro roman imperium όπως και το Roman είναι κυρίως συμβολικού χαρακτήρα πολιτικές ορολογίες.
(**)Ο Ιμπεριαλισμός σήμερα είναι καθαρά κοινωνικοπολιτική έννοια και συμβολίζει το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού τον ΚΜΚ όπου τα μονοπώλια γίνονται κράτος και που σύμφωνα με τον Λένιν συμβαίνουν 5 πράγματα.
1)Συγκέντρωση και συγκεντροποίηση της παραγωγής και του κεφαλαίου(μονοπώλια)
2)Συγχώνευση του τραπεζικού με το βιομηχανικό κεφάλαιο
3)Έχουμε εξαγωγή κεφαλαίων αντί εμπορευμάτων
4)Δημιουργούνται οι διεθνείς μονοπωλιακές ενώσεις.

6 σχόλια:

Faros είπε...

η ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ της παιδείας ...

ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΆ !

Radio Collectiva (1988-2008) είπε...

Σφε Φάρε :)

Ανώνυμος είπε...

Ποιος να το περίμενε μέσα σ' ενα χωροχρονικό συνεχές να συνδέονται ένας μέγας στρατηλάτης, ένας κινηματογραφικός ήρως κι ένας blogger.
Αμίμητο παράδειγμα διαλεκτικής αλληλεπίδρασης των πραγμάτων.

Radio Collectiva (1988-2008) είπε...

@Αλεξ:
Απλά εσύ μας έδωσες την αφορμή να προσωρήσουμε σε αυτό που χρόνια επεξεργάζεται το καύκαλο μας με μια εντελώς άσχετη και εντελώς διαφορετική ανάρτηση στην κυριολεξία, σε ευχαριστούμε.

Poe είπε...

Η βία μπορεί να είναι μορφή παιδείας(όχι με την έννοια του θα σε δείρω για να μάθεις:) και η παιδεία μπορεί να μετατραπεί και αυτή σε βία:)

Ωραίο άρθρο

Radio Collectiva (1988-2008) είπε...

Σωτός poe.

the blog powerd by istosch-data &web center