Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2020
Δευτέρα 9 Μαΐου 2016
Όταν πετούν οι γερανοί....
που πέσανε στη ματωμένη γη
δεν κείτονται, θαρρώ, κάτω απ' το χώμα
αλλά έχουν γίνει άσπροι γερανοί."
Παρασκευή 17 Απριλίου 2009
Ελεμ Κλίμωφ..." Έλα να δεις"
Το αντικομμουνιστικό παραλήρημα που κυριαρχεί στην Ε.Ε δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε άστοχο περιφέρεται σα μαύρο φάντασμα που παραχαράσει την ιστορία ξαναγράφοντας την με χυδαία ψέμματα και γκαιμπελικού τύπου προβοκάτσιες γιατί στοχεύει στο μέλλον και μάλιστα εν μέσω της ίσως μεγαλύτερης καπιταλιστικής κρίσης από το 1929-1933 που εμφανίστηκε στον καπιταλιστικό κόσμο(να θυμίσουμε ότι τότε η εν λόγω κρίση δεν ακούμπησε μόνο την ΕΣΣΔ η οποία αναπτύσσονταν ραγδαίως).Η προσπάθεια Χριστιανοδημοκρατών, Φιλελεύθερων, Εθνικιστών, Σοσιαλδημοκρατικών και Πράσινων στην Ε.Ε να δημιουργήσουν μια μέρα για τα θύματα του Ναζισμού και του Κομμουνισμού και η προσπάθεια εξομοίωσης των δυο μεταξύ τους ιδεολογιών, εκτός του ότι είναι ύβρις, αποτελεί και το μεγαλύτερο ψέμα όλων των εποχών που πατάει πάνω στο αντιεπιστημονικό ιδεολόγημα του "Ολοκληρωτισμού".
Τι είναι όμως αυτός ο περίφημος "ολοκληρωτισμός";
Τον όρο ολοκληρωτισμός που κατά κόρον χρησιμοποιούν οι κατά τόπους ινστρούκτουρες του κοσμοπολιτισμού, είναι ένας όρος που δεν έχει καμία κοινωνιολογική αξία. Είναι ένα εφεύρημα της Χάνα Άρεντ στην δεύτερη δεκαετία του αιώνα που πέρασε συγκεκριμένα το 1923. Να πούμε πως στις κοινωνικές και οικονομικές επιστήμες, τα στοιχεία που αναδείχνουν τι σύστημα είναι αυτό που εξετάζεται κάθε φορά για το κράτος, είναι αυτά που δίνουν σε αυτό τον αντίστοιχο επιστημονικό κοινωνικοπολιτικό όρο. Τα στοιχεία που καθορίζουν τα παραπάνω, σχετίζονται με το ποιες κοινωνικές τάξεις κυριαρχούν πάνω σε κάποιες άλλες, ποιες είναι αυτές, δηλαδή ποιες κοινωνικές τάξεις κατέχουν τα μέσα παραγωγής και τι είδους κράτος είναι αυτό; (Για να μην κάνουμε το άρθρο σεντόνι διαβάστε εδώ).
Για σήμερα Μ. Παρασκευή του Ορθόδοξου Χριστιανικού Πάσχα, θα σας μεταφέρουμε μόνο ένα τμήμα της ιστορικής αλήθειας που ο σκηνοθέτης- κινηματογραφιστής Έλεμ Κλίμωφ κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 80, όπου ανέδειξε τη σφαγή ενός ολόκληρου χωριού από τα 625 του Κατίν της Λευκορωσίας, απ' τις δυνάμεις της ναζιστικής κατοχής φέρνοντας στο φως πράγματα που στο δυτικό κόσμο είναι επιμελώς - παντελώς άγνωστα.
Στο όνομα αυτού του χωριού αυτό που αναδείχνεται είναι τι άλλο απ' το εφεύρημα του υπουργού προπαγάνδας Γκαίμπελς για την σφαγή που οι ίδιοι οι ναζί είχαν πραγματοποιήσει σε Πολωνούς αξιωματικούς, αποδίδοντας τους στην τάχατες "Σοβιετική κτηνωδία".
Φυσικά στο ίδιο το ημερολόγιο του ο Γκαίμπελς έγραφε ότι τη σφαγή των Πολωνών αξιωματικών έκαναν οι ίδιοι οι ναζί και προσπαθούσαν να φορτώσουν προβοκατόρικα στον κόκκινο στρατό και τη Σοβιετική Ένωση.
Ράδιο Κόλλεκτίβα.
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2009
85 ΧΡΟΝΙΑ «ΜΟΣΦΙΛΜ» Δεν είναι καιροί ... για «κεράκια»
Τα 85 χρόνια του - χωρίς να έχει γυρίσει ούτε μία ταινία τους τελευταίους δύο μήνες - συμπλήρωσε το Γενάρη το ιστορικό και ένα από τα μεγαλύτερα στούντιο του κόσμου
Σε άλλες εποχές, τα 85χρονα της «Μόσφιλμ», του μεγαλύτερου κινηματογραφικού στούντιο της Ρωσίας και ενός από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα στον κόσμο, θα γιορτάζονταν όπως άρμοζε στην ιστορία του. Ωστόσο, από τον Γενάρη του 1924, οπότε ιδρύθηκε, μέχρι την πρόσφατη συνέντευξη του σημερινού γενικού διευθυντή της, Καρέν Σαχναζάροφ, κύλησε πολύ «νερό» στο «αυλάκι» του χρόνου, «νερό» που άλλαξε, προσωρινά, πορεία με την αντεπανάσταση του 1991 και τη διάλυση της ΕΣΣΔ.
Σε συνέντευξή του στο ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο «Ρία - Νόβοστι», με αφορμή την επέτειο, ο Σαχναζάροφ ανακοίνωσε ότι τουλάχιστον τους δύο τελευταίους μήνες, στο στούντιο δεν έχει γίνει ούτε ένα «γύρισμα»! Τα μόνα του έσοδα προέρχονται από «εργολαβίες» που αναλαμβάνουν τα εργαστήριά του (μοντάζ, ήχος κλπ.). Αλλά όπως σημείωσε, «αν σήμερα δεν έχουμε "γυρίσματα", αύριο δε θα έχουμε και τίποτα να μοντάρουμε ή να επεξεργαστούμε τον ήχο του. Ετσι, η κατάσταση θα χειροτερεύει. Το πόσο είναι δύσκολο να προβλεφτεί».
Δεδομένου ότι η ιστορία της «Μόσφιλμ» ταυτίζεται, ουσιαστικά, όχι μόνο με τα παγκόσμιας εμβέλειας κινηματογραφικά επιτεύγματα της ΕΣΣΔ, αλλά και με την ανάπτυξή της σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, ανάπτυξη που «καθρεφτιζότανε» στη σοβιετική κινηματογραφική παραγωγή, έτσι τα φετινά, θλιβερά «γενέθλια» του στούντιο και η τραγική κατάσταση την οποία βιώνει, «αντανακλά» το γενικότερο κοινωνικό, πολιτιστικό και οικονομικό περιβάλλον της σημερινής Ρωσίας. Αλλωστε, η παρακμή των μεγάλων στούντιο της Ρωσίας (π.χ. και της «Λένφιλμ») έχει αιτία, που δεν είναι άλλη από την εμπορευματοποίηση που επέφερε η καπιταλιστική παλινόρθωση. Μάλιστα, το 2001 η κυβέρνηση άρχισε τις πρώτες «κρούσεις» για εισβολή των ιδιωτών στην τεράστια υλικοτεχνική υποδομή των μεγάλων στούντιο, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις. Ενα χρόνο μετά, το ρωσικό υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωνε την ιδιωτικοποίησή τους μέσω της μετοχοποίησης, με τον τότε υπουργό Πολιτισμού, Μ. Σβιντκόι, να δηλώνει ότι το «κράτος δεν έχει να δώσει» τα 300 εκατομμύρια δολάρια για τον εκσυγχρονισμό των στούντιο και τα 250 εκατομμύρια δολάρια για τη συνολική ετήσια παραγωγή ταινιών. «Το βασικό είναι να ξεφύγουμε από την κρατική φόρμα διοίκησης» σημείωνε, «προαναγγέλλοντας», ουσιαστικά, τις σημερινές εξελίξεις. Οι οποίες αφορούν το συντριπτικό μέρος του ρωσικού κινηματογράφου, αφού ακόμη και σήμερα, η «Μόσφιλμ» παράγει το 70% της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής.
Αν και τα 85χρονα αποτελούν αντικειμενικά μια πολύ καλή επέτειο για γιορτασμούς, ωστόσο, η κατάσταση δεν τους επιτρέπει. Το μόνο «δώρο» στη «Μόσφιλμ» - και αυτό εκ των ενόντων, ήταν η επανάχρηση του κτιρίου που στεγάζει τα εργαστήρια μοντάζ και ήχου, τα οποία ήταν «άεργα» επί 20 χρόνια. Για να γίνουν ακόμη πιο κατανοητά τα μεγέθη της παρακμής, στα 80χρονά της η «Μόσφιλμ» είχε παράξει τουλάχιστον 2.500 ταινίες!
με το σοσιαλισμό
ένα τεράστιο «σύμπλεγμα» κτιρίων και χώρων, μια ξεχωριστή και συνεχώς αναπτυσσόμενη επί δεκαετίες «πόλη» του κινηματογράφου, απλωμένη στην περιοχή των Λενίνσκιγιε Γκόρι (Λόφοι του Λένιν) που η κατασκευή της αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο της ανάπτυξης της σοβιετικής αρχιτεκτονικής. Η οποία έλυσε με έναν πρωτοποριακό τρόπο και σε διεθνές επίπεδο τη συνύπαρξη του πλήθους των διαφορετικών ειδικοτήτων που εμπλέκονται στον κινηματογράφο και των υποδομών τους. Ενώ, ταυτόχρονα, τα κτίρια αποτελούν και μια σύντομη, ζώσα, ιστορία της σοβιετικής αρχιτεκτονικής και των επιρροών της από καλλιτεχνικά κινήματα όμως ο κονστρουκτιβισμός.
Εχει σημασία να αναφερθεί ότι η «Μόσφιλμ», όπως και όλα τα μεγάλα στούντιο, μεταφέρθηκαν στην τότε Σοβιετική Δημοκρατία του Καζαχστάν κατά τη διάρκεια του πολέμου, όχι μόνο για να σώσουν την υποδομή τους, αλλά, φυσικά, να συνεχίσουν τη δουλειά τους! Πολλοί τεχνικοί και κινηματογραφιστές δήλωσαν εθελοντές για το μέτωπο, αλλά σε πολλούς το κράτος τους αρνήθηκε αυτή τη συμμετοχή, δεδομένης της σημασίας που έδινε στην εμψύχωση του λαού μέσω της Τέχνης. Αν και αντικειμενικά, η παραγωγή ταινιών τη 10ετία του '40 έπεσε, ωστόσο, τα στούντιο δεν έπαψαν ούτε μια μέρα να δουλεύουν! Το θρυλικό της έμβλημα, το γλυπτό «Ο Εργάτης και η Κολχόζνιτσα» εμφανίστηκε το 1947 για τις ανάγκες της ταινίας «Ανοιξη» και υιοθετήθηκε αμέσως σαν το σήμα του στούντιο.
Τι έγινε μετά; Ο Σαχναζάροφ θυμάται ότι το 1994 μόνταρε στο στούντιο μια ταινία, την «Αμερικάνικη νύχτα». «Εκείνη τη στιγμή ήταν το μοναδικό φιλμ που δουλευόταν σε ολόκληρο το στούντιο. Βγήκα στο διάδρομο και μπορούσα να ακούσω την αντήχηση από τη φωνή μου»...
Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2008
Θωρηκτό Ποτέμκιν Β' Μέρος(Αγγλική Μετάφραση)
Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008
2006 - 2026 istosch data &web center
Μία εβδομάδα δημοφιλείς αναγνώσεις
- Ο Θίασος του Θ. Αγγελόπουλου.
- Όταν πετούν οι γερανοί....
- Ο γιος του Αρσένιου
- ΣΤΑΛΚΕΡ του Αντρέι Ταρκόφσκι
- Ivan Grozny (Ιβάν ο Τρομερός)Σεργκεϊ Αϊζενσταϊν
- Παζολίνι η επιτομή του Ιταλικού Νεορεαλισμού....
- "Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν" ήταν η λύτρωση...
- Alphaville το αριστούργημα του Γκοντάρ
- Η γενιά του 30 και η νεοεθνικοφροσύνη
- Ένας Χρόνος χωρίς τον Αυτοκράτορα του Ιταλικού Σινεμά



























