the 1st multinational Chania's web design & development center   simply& dedicated web Hosting    istoschSHOP, Τα πάντα από βιβλία & νέα τεχνολογία...

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL

διαδικτυακά μαθήματα Αγγλικών

istoschBOOKSTORE «Το Κορίτσι που καθρεφτιζόταν στο νερό»: της Αιμιλίας Πλατή (Νέα Κυκλοφορία)
Βουρλάκης Νίκος, Πύργος Ψιλονέρου Χανιά. Τα πάντα για την Οικοδομή σας.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σοσιαλιστικός Ρεαλισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σοσιαλιστικός Ρεαλισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 9 Μαΐου 2016

Όταν πετούν οι γερανοί....

Αριστουργηματικό Σοβιετικό φιλμ γυρισμένο το Φθινόπωρο του 1957 σε σκηνοθεσία του Μιχαήλ Καλατόζοφ βασισμένο πάνω στο σενάριο του Βίκτορ Ροζώφ, που για τις ανάγκες τις ταινίας υπέστει και τις ανάλογες αλλαγές που αποθέωσαν το πρόσωπο της βασικής πρωταγωνίστριας της πανέμορφης Τατιάνα Σαμιόλοβα, όπως και το μήνυμα της ταινίας που ήταν καθαρά αντιπολεμικό και σε μεγάλο βαθμό τη συνεισφορά της σοβιετικής γυναίκας μέσα στις πιο σκληρές περιόδους της σοβιετικής ιστορίας, αυτής του μεγάλου πατρωτικού πολέμου...
Η ομορφιά του φιλμ ανεπανάληπτη, η αξία της μοναδική, δεν είναι τυχαίο ότι η ταινία αυτή βραβεύθηκε στο φεστιβάλ των Καννών το 1958, ενώ για πολλούς κινηματογραφόφιλους αποτελεί μια απ΄τις σπουδαιότερες ανιτπολεμικές ταινίες του 20ου αιώνα.
Μόσχα το 1941 και ο πόλεμος έχει ξεσπάσει για τα καλά. Τα Ναζιστικά στρατεύματα εισβάλλουν στη μητέρα πατρίδα και κηρύσσεται γενική επιστράτευση.
Η Βερόνικα και ο αγαπημένος της Μπόρις που ζουν κάποιες στιγμές ευτυχίας, δεν φαντάζονται ότι είναι και οι τελευταίες. Πάνω τους πετούν οι γερανοί. Παρά την πίεση όλων των δικών του και της Βερόνικα, ο Μπόρις κατατάσσεται εθελοντής και φεύγει για το μέτωπο.
"Στιγμές στιγμές θαρρώ πως οι στρατιώτες
που πέσανε στη ματωμένη γη
δεν κείτονται, θαρρώ, κάτω απ' το χώμα
αλλά έχουν γίνει άσπροι γερανοί."

Παρασκευή 17 Απριλίου 2009

Ελεμ Κλίμωφ..." Έλα να δεις"

Το αντικομμουνιστικό παραλήρημα που κυριαρχεί στην Ε.Ε δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε άστοχο περιφέρεται σα μαύρο φάντασμα που παραχαράσει την ιστορία ξαναγράφοντας την με χυδαία ψέμματα και γκαιμπελικού τύπου προβοκάτσιες γιατί στοχεύει στο μέλλον και μάλιστα εν μέσω της ίσως μεγαλύτερης καπιταλιστικής κρίσης από το 1929-1933 που εμφανίστηκε στον καπιταλιστικό κόσμο(να θυμίσουμε ότι τότε η εν λόγω κρίση δεν ακούμπησε μόνο την ΕΣΣΔ η οποία αναπτύσσονταν ραγδαίως).
Η προσπάθεια Χριστιανοδημοκρατών, Φιλελεύθερων, Εθνικιστών, Σοσιαλδημοκρατικών και Πράσινων στην Ε.Ε να δημιουργήσουν μια μέρα για τα θύματα του Ναζισμού και του Κομμουνισμού και η προσπάθεια εξομοίωσης των δυο μεταξύ τους ιδεολογιών, εκτός του ότι είναι ύβρις, αποτελεί και το μεγαλύτερο ψέμα όλων των εποχών που πατάει πάνω στο αντιεπιστημονικό ιδεολόγημα του "Ολοκληρωτισμού".
Τι είναι όμως αυτός ο περίφημος "ολοκληρωτισμός";
Τον όρο ολοκληρωτισμός που κατά κόρον χρησιμοποιούν οι κατά τόπους ινστρούκτουρες του κοσμοπολιτισμού, είναι ένας όρος που δεν έχει καμία κοινωνιολογική αξία. Είναι ένα εφεύρημα της Χάνα Άρεντ στην δεύτερη δεκαετία του αιώνα που πέρασε συγκεκριμένα το 1923. Να πούμε πως στις κοινωνικές και οικονομικές επιστήμες, τα στοιχεία που αναδείχνουν τι σύστημα είναι αυτό που εξετάζεται κάθε φορά για το κράτος, είναι αυτά που δίνουν σε αυτό τον αντίστοιχο επιστημονικό κοινωνικοπολιτικό όρο. Τα στοιχεία που καθορίζουν τα παραπάνω, σχετίζονται με το ποιες κοινωνικές τάξεις κυριαρχούν πάνω σε κάποιες άλλες, ποιες είναι αυτές, δηλαδή ποιες κοινωνικές τάξεις κατέχουν τα μέσα παραγωγής και τι είδους κράτος είναι αυτό; (Για να μην κάνουμε το άρθρο σεντόνι διαβάστε εδώ).
Για σήμερα Μ. Παρασκευή του Ορθόδοξου Χριστιανικού Πάσχα, θα σας μεταφέρουμε μόνο ένα τμήμα της ιστορικής αλήθειας που ο σκηνοθέτης- κινηματογραφιστής Έλεμ Κλίμωφ κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 80, όπου ανέδειξε τη σφαγή ενός ολόκληρου χωριού από τα 625 του Κατίν της Λευκορωσίας, απ' τις δυνάμεις της ναζιστικής κατοχής φέρνοντας στο φως πράγματα που στο δυτικό κόσμο είναι επιμελώς - παντελώς άγνωστα.
Στο όνομα αυτού του χωριού αυτό που αναδείχνεται είναι τι άλλο απ' το εφεύρημα του υπουργού προπαγάνδας Γκαίμπελς για την σφαγή που οι ίδιοι οι ναζί είχαν πραγματοποιήσει σε Πολωνούς αξιωματικούς, αποδίδοντας τους στην τάχατες "Σοβιετική κτηνωδία".
Φυσικά στο ίδιο το ημερολόγιο του ο Γκαίμπελς έγραφε ότι τη σφαγή των Πολωνών αξιωματικών έκαναν οι ίδιοι οι ναζί και προσπαθούσαν να φορτώσουν προβοκατόρικα στον κόκκινο στρατό και τη Σοβιετική Ένωση.

Ράδιο Κόλλεκτίβα.










Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2009

85 ΧΡΟΝΙΑ «ΜΟΣΦΙΛΜ» Δεν είναι καιροί ... για «κεράκια»

Τα 85 χρόνια του - χωρίς να έχει γυρίσει ούτε μία ταινία τους τελευταίους δύο μήνες - συμπλήρωσε το Γενάρη το ιστορικό και ένα από τα μεγαλύτερα στούντιο του κόσμου

«Οταν περνούν οι γερανοί» (1957) του Μιχαήλ Καλατόζοφ

Σε άλλες εποχές, τα 85χρονα της «Μόσφιλμ», του μεγαλύτερου κινηματογραφικού στούντιο της Ρωσίας και ενός από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα στον κόσμο, θα γιορτάζονταν όπως άρμοζε στην ιστορία του. Ωστόσο, από τον Γενάρη του 1924, οπότε ιδρύθηκε, μέχρι την πρόσφατη συνέντευξη του σημερινού γενικού διευθυντή της, Καρέν Σαχναζάροφ, κύλησε πολύ «νερό» στο «αυλάκι» του χρόνου, «νερό» που άλλαξε, προσωρινά, πορεία με την αντεπανάσταση του 1991 και τη διάλυση της ΕΣΣΔ.

Σε συνέντευξή του στο ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο «Ρία - Νόβοστι», με αφορμή την επέτειο, ο Σαχναζάροφ ανακοίνωσε ότι τουλάχιστον τους δύο τελευταίους μήνες, στο στούντιο δεν έχει γίνει ούτε ένα «γύρισμα»! Τα μόνα του έσοδα προέρχονται από «εργολαβίες» που αναλαμβάνουν τα εργαστήριά του (μοντάζ, ήχος κλπ.). Αλλά όπως σημείωσε, «αν σήμερα δεν έχουμε "γυρίσματα", αύριο δε θα έχουμε και τίποτα να μοντάρουμε ή να επεξεργαστούμε τον ήχο του. Ετσι, η κατάσταση θα χειροτερεύει. Το πόσο είναι δύσκολο να προβλεφτεί».

Οψεις της παρακμής

Δεδομένου ότι η ιστορία της «Μόσφιλμ» ταυτίζεται, ουσιαστικά, όχι μόνο με τα παγκόσμιας εμβέλειας κινηματογραφικά επιτεύγματα της ΕΣΣΔ, αλλά και με την ανάπτυξή της σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, ανάπτυξη που «καθρεφτιζότανε» στη σοβιετική κινηματογραφική παραγωγή, έτσι τα φετινά, θλιβερά «γενέθλια» του στούντιο και η τραγική κατάσταση την οποία βιώνει, «αντανακλά» το γενικότερο κοινωνικό, πολιτιστικό και οικονομικό περιβάλλον της σημερινής Ρωσίας. Αλλωστε, η παρακμή των μεγάλων στούντιο της Ρωσίας (π.χ. και της «Λένφιλμ») έχει αιτία, που δεν είναι άλλη από την εμπορευματοποίηση που επέφερε η καπιταλιστική παλινόρθωση. Μάλιστα, το 2001 η κυβέρνηση άρχισε τις πρώτες «κρούσεις» για εισβολή των ιδιωτών στην τεράστια υλικοτεχνική υποδομή των μεγάλων στούντιο, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις. Ενα χρόνο μετά, το ρωσικό υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωνε την ιδιωτικοποίησή τους μέσω της μετοχοποίησης, με τον τότε υπουργό Πολιτισμού, Μ. Σβιντκόι, να δηλώνει ότι το «κράτος δεν έχει να δώσει» τα 300 εκατομμύρια δολάρια για τον εκσυγχρονισμό των στούντιο και τα 250 εκατομμύρια δολάρια για τη συνολική ετήσια παραγωγή ταινιών. «Το βασικό είναι να ξεφύγουμε από την κρατική φόρμα διοίκησης» σημείωνε, «προαναγγέλλοντας», ουσιαστικά, τις σημερινές εξελίξεις. Οι οποίες αφορούν το συντριπτικό μέρος του ρωσικού κινηματογράφου, αφού ακόμη και σήμερα, η «Μόσφιλμ» παράγει το 70% της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής.

«Οκτώβρης» (1927) του Σεργκέι Αϊζενστάιν. Ενα από τα αριστουργήματα που γυρίστηκαν στα πλατό της «Μόσφιλμ»
«Μοιραία» ο διευθυντής θυμήθηκε παλιότερες δεκαετίες ακμής του στούντιο, όταν σε αυτό εργάζονταν «γίγαντες» της σοβιετικής και παγκόσμιας κινηματογραφίας. Από αυτούς θυμίζουμε μερικούς όπως οι: Αϊζενστάιν, Κλίμοφ, Ριζάνοφ, Ρομ, Ταρκόφσκι, Πουντόβκιν, Σαχναζάροφ, Ντοβζένκο, Τσουχράι, Μποντρόφ, Μιχαλκόφ και πλήθος άλλοι που πρόσφεραν κλασικές, πια, δημιουργίες. Αυτή η πολύ βαριά κληρονομιά δημιουργήθηκε πάνω σε πολύ συγκεκριμένες βάσεις: Δυνατότητα ανάπτυξης του ταλέντου, οργανωμένη οπτικοακουστική εκπαίδευση, άρτια υλικοτεχνική υποδομή. Δηλαδή, προϋποθέτει ένα κράτος που εκλαμβάνει τον κινηματογράφο ως τέχνη και όχι ως «προϊόν» μιας οπτικοακουστικής «βιομηχανίας». «Οταν ήρθα στη "Μόσφιλμ" τη 10ετία του '70», θυμάται ο Σαχναζάροφ, «βρήκα να δουλεύουν κινηματογραφιστές του ύψους του Κλίμοφ, του Ριζάνοφ, του Σουσκίν. Τουλάχιστον 15 "μάστορες" του κινηματογράφου και πίσω τους άλλοι 20 πολύ καλοί σκηνοθέτες. Ονομάστε μου έστω πέντε σημερινά ταλαντούχα ονόματα». Αραγε, «τέλειωσαν» οι σκηνοθέτες στη Ρωσία; «Τα αριστουργήματα γεννιούνται, όταν στην κοινωνία υπάρχει πλούσια πνευματική ζωή. Κατά την άποψή μου, σήμερα αυτή η ζωή ίσα που θερμαίνεται. Και σε αυτή τη "σούπα" είναι μάλλον αδύνατο να "βράσει" κάτι καλό», απάντησε ο Σαχναζάροφ.

Αν και τα 85χρονα αποτελούν αντικειμενικά μια πολύ καλή επέτειο για γιορτασμούς, ωστόσο, η κατάσταση δεν τους επιτρέπει. Το μόνο «δώρο» στη «Μόσφιλμ» - και αυτό εκ των ενόντων, ήταν η επανάχρηση του κτιρίου που στεγάζει τα εργαστήρια μοντάζ και ήχου, τα οποία ήταν «άεργα» επί 20 χρόνια. Για να γίνουν ακόμη πιο κατανοητά τα μεγέθη της παρακμής, στα 80χρονά της η «Μόσφιλμ» είχε παράξει τουλάχιστον 2.500 ταινίες!

Ιστορία δεμένη
με το σοσιαλισμό
«Ελα να δεις» (1985) του Ελεμ Κλίμοφ
Το ίδιο το στούντιο αποτελεί στην πραγματικότητα
ένα τεράστιο «σύμπλεγμα» κτιρίων και χώρων, μια ξεχωριστή και συνεχώς αναπτυσσόμενη επί δεκαετίες «πόλη» του κινηματογράφου, απλωμένη στην περιοχή των Λενίνσκιγιε Γκόρι (Λόφοι του Λένιν) που η κατασκευή της αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο της ανάπτυξης της σοβιετικής αρχιτεκτονικής. Η οποία έλυσε με έναν πρωτοποριακό τρόπο και σε διεθνές επίπεδο τη συνύπαρξη του πλήθους των διαφορετικών ειδικοτήτων που εμπλέκονται στον κινηματογράφο και των υποδομών τους. Ενώ, ταυτόχρονα, τα κτίρια αποτελούν και μια σύντομη, ζώσα, ιστορία της σοβιετικής αρχιτεκτονικής και των επιρροών της από καλλιτεχνικά κινήματα όμως ο κονστρουκτιβισμός.

Εχει σημασία να αναφερθεί ότι η «Μόσφιλμ», όπως και όλα τα μεγάλα στούντιο, μεταφέρθηκαν στην τότε Σοβιετική Δημοκρατία του Καζαχστάν κατά τη διάρκεια του πολέμου, όχι μόνο για να σώσουν την υποδομή τους, αλλά, φυσικά, να συνεχίσουν τη δουλειά τους! Πολλοί τεχνικοί και κινηματογραφιστές δήλωσαν εθελοντές για το μέτωπο, αλλά σε πολλούς το κράτος τους αρνήθηκε αυτή τη συμμετοχή, δεδομένης της σημασίας που έδινε στην εμψύχωση του λαού μέσω της Τέχνης. Αν και αντικειμενικά, η παραγωγή ταινιών τη 10ετία του '40 έπεσε, ωστόσο, τα στούντιο δεν έπαψαν ούτε μια μέρα να δουλεύουν! Το θρυλικό της έμβλημα, το γλυπτό «Ο Εργάτης και η Κολχόζνιτσα» εμφανίστηκε το 1947 για τις ανάγκες της ταινίας «Ανοιξη» και υιοθετήθηκε αμέσως σαν το σήμα του στούντιο.

Το έμβλημα του στούντιο «Ο Εργάτης και η Κολχόζνιτσα» υιοθετήθηκε το 1947
Αμέσως μετά τον πόλεμο και την επιστροφή της «Μόσφιλμ» στη Μόσχα και συγκεκριμένα το 1948, υπήρξε νέα εποχή κτιριακής αναγέννησης του στούντιο. Εκείνη τη χρονιά λήφθηκε η απόφαση για το σχέδιο της «Μεγάλης Μόσφιλμ», το οποίο περιλάμβανε νέα κινηματογραφικά πλατό, κτίρια ειδικά για την κατασκευή σκηνικών κ.ά. Τελευταία επέκταση του στούντιο έγινε τη 10ετία του '80, οπότε κατασκευάστηκε το μεγάλο κτίριο ηχογράφησης και επεξεργασίας ήχου, το οποίο έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει συμφωνική ορχήστρα και χορωδία 100 ατόμων! Συνολικά, το στούντιο διαθέτει 14 κινηματογραφικά πλατό, 287 χιλιάδες κοστούμια, 100 χιλιάδες οχήματα διαφόρων τύπων και εποχών, πίνακες και γλυπτά!

Τι έγινε μετά; Ο Σαχναζάροφ θυμάται ότι το 1994 μόνταρε στο στούντιο μια ταινία, την «Αμερικάνικη νύχτα». «Εκείνη τη στιγμή ήταν το μοναδικό φιλμ που δουλευόταν σε ολόκληρο το στούντιο. Βγήκα στο διάδρομο και μπορούσα να ακούσω την αντήχηση από τη φωνή μου»...


Γρηγόρης ΤΡΑΓΓΑΝΙΔΑΣ

2006 - 2026 istosch data &web center

20 YEARS
istosch DATA & WEB CENTER
"Two Decades of Digital Truth"
🤖 AI 🏠 Smart Home 💻 IT Courses 📣 Marketing 🎨 Multimedia
Since 2006... the journey continues.
Technology with a human face
www.istosch.gr

   the 1st multinational Chania's web design & development center   simply& dedicated web Hosting    istoschSHOP, Τα πάντα από βιβλία & νέα τεχνολογία...

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL

διαδικτυακά μαθήματα Αγγλικών

istoschBOOKSTORE «Το Κορίτσι που καθρεφτιζόταν στο νερό»: της Αιμιλίας Πλατή (Νέα Κυκλοφορία)
Βουρλάκης Νίκος, Πύργος Ψιλονέρου Χανιά. Τα πάντα για την Οικοδομή σας.

the blog powerd by istosch-data &web center